สำรวจคอลเลกชันบทความของเราในหมวดหมู่ต่างๆ
“ครัว” ในบ้านเป็นพื้นที่ปฏิบัติการทางวัฒนธรรมและสำแดงอำนาจของผู้หญิง ส่วนครัวในระบบทุนนิยมและธุรกิจร้านอาหารเป็นพื้นที่สะท้อนระบบปิตาธิปไตยและชนชั้นทางเพศ ครัวของร้าน Umah Rasa ก็สะท้อนให้เห็นบทบาทและภาระหน้าของส่าหรีทั้งหน้าร้านและหลังร้าน
เมื่อพิจารณาถึงความเป็นชาย (Masculinity) ของบอยกรุ๊ปที่ปรากฏใน T-Pop แล้วนั้น โดยทั่วไปมักนำเสนอความเป็นชายออกมาในหลากหลายรูปแบบ กล่าวคือ ในบางครั้งอาจนำเสนอภาพความเป็นชายตามขนบ ที่แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่ง ทรงพลัง หรือในบางครั้งอาจนำเสนอภาพลักษณ์แบบ “ผู้ชายดอกไม้”
สุนทรียศาสตร์แห่งความวิปลาสที่เกิดขึ้นในชีวิตของเหล่าเหยื่อเยาวชนชายหญิงผู้ถูกลงทัณฑ์ร่วมกับลูกสาวทั้ง 4 ซึ่งมาพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เกิดขึ้นในชะตากรรมของผู้สมรู้ร่วมคิดบางส่วนของเหล่าชนชั้นนำซึ่งต่างถูกทำให้ตายตกไปตามกันในภาพยนตร์เรื่อง Salò นั้น เผยให้เห็นถึงความงดงามในโศกนาฏกรรมเรื่องเล่าชีวิตของมนุษย์ท่ามกลางความรุนแรงผ่านกระแสธารแห่งความบ้าคลั่งของระบอบฟาสซิสต์อิตาลีในอดีตที่ยังคงตามหลอกหลอนทุกคนในปัจจุบันผ่านความทรงจำเหล่านั้น เช่นเดียวกับการตีแผ่อำนาจเผด็จการของผู้นำและพรรคการเมืองที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดและกองอาจมว่าแท้จริงแล้วมันไม่ได้มีเพียงแค่ความเน่าเหม็นของอาจมที่มาจากการปล่อยของเสียทางรูทวารตามเหตุการณ์ในภาพยนตร์เท่านั้น หากแต่ยังรวมไปถึงการสะท้อนภาพของอำนาจที่มาพร้อมกับความอำมหิตวิปลาสผ่านวาทกรรมทางการเมืองและโฆษณาชวนเชื่อจากรัฐในอดีตอีกด้วย
เสียงของคนธรรมดาจากความทรงจำและบาดแผลแห่งสงครามในหนังสารคดีเรื่อง 50 Years of Forgetting ต้องไม่เงียบ ต้องไม่(ถูก)ลืม ไม่ว่าจะกี่ปีก็ตาม หนังสารคดีเรื่องนี้ ต้องให้เครดิต มาย เหวี่ยน ชี ที่ไม่ยอมให้เสียงของคนธรรมดาหายไปแบบไร้ร่องรอย และต่อให้บางเสียงจะยอมรับชะตากรรมของตัวเองว่าเป็นเวรกรรมและเป็นความโชคร้าย แต่ก็เป็นการยอมรับที่ต้องแลกต้องกล้ำกลืนความทรงจำและบาดแผลแห่งสงครามทุกครั้งที่นึกถึง แล้วเราจะลืมลงได้อย่างไร
ในฐานะนักมานุษยวิทยาเสียงที่มองว่าเสียงไม่ใช่แค่ดนตรี แต่คือเครื่องมือเชิงอำนาจ ผมอยากบอกว่าสิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ไม่ใช่แค่การหลอกลวงทั่วไป แต่มันคือนวัตกรรมอาชญากรรมทางเสียงที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์
บักเซียงมันตายแล้ว พันนา ฤทธิไกร ก็ตายแล้ว แต่ดูเหมือนว่าความทรงจำของแฟนหนังไทยที่มีต่อ พันนา ฤทธิไกร นั้น ยังไม่ตาย
โศกนาฏกรรมในชีวิตของเหล่าตัวละครในภาพยนตร์เรื่องนี้ที่ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและไม่หยุดนิ่งเฉกเช่นโลกแห่งการทำงานในระบบทุนนิยมปิตาธิปไตยของสังคมไทยร่วมสมัยนั้น กลับยิ่งเผยให้เห็นถึงความเจ็บปวดที่แม้แต่เฟรนเองก็ได้ประสบพบเจอจากคนอื่นซึ่งล้วนส่งผลกระทบทางจิตใจของพวกเขาอยู่ไม่ใช่น้อย เช่นเดียวกับการแสดงออกทางสีหน้าของจิดาที่เผยให้เห็นถึงความบอบช้ำทางจิตใจของเธอผ่านน้ำตาคลอเบ้าและรอยยิ้มที่จิดาจำใจยิ้มให้เฟรนหลังทั้งคู่ได้สบตากันขณะโดยสารลิฟต์ในที่ทำงานพร้อมกับพนักงานคนอื่นๆ
เพลงลูกทุ่งก็เป็นอีกหนึ่งสื่อวัฒนธรรมที่พูดถึงการเมือง การเลือกตั้ง และผู้แทน ซึ่งนักร้องเพลงลูกทุ่งที่มีผลงานเพลงแนว ‘ลูกทุ่งล้อการเมือง’ โดดเด่นคนหนึ่งเห็นจะได้แก่ นักร้องเจ้าของฉายา ราชาเพลงพูด ‘เพลิน พรหมแดน’
"ตำนานผาแดงนางไอ่ ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องเล่าโศกนาฏกรรมของความรักชายหญิงเท่านั้น เมื่อมองลึกลงไปถึงรายละเอียดเราก็จะพบว่าเมืองต่างๆ ที่ถูกอ้างถึงในตำนาน เช่น เมืองฟ้าแดดสูงยาง เมืองเชียงเหียน เมืองสีแก้ว ฯลฯ ต่างเป็นเมืองโบราณที่พบหลักฐานของการตั้งถิ่นฐานของผู้คนมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์"
ท่วงทำนองของโอเบลไม่ใช่สุนทรียศาสตร์ที่เป็นสากล ความเรียงของผมเกิดขึ้นมาจากแรงกระทบทางอารมณ์ที่มีต่อเสียงผ่านประสบการณ์ชีวิตและความทรงจำเฉพาะตัว ท่วงทำนองของเธออาจถูกอ่านและรู้สึกได้หลากหลายแบบจากผู้ฟัง แต่นี่อาจเป็นหนทางหนึ่งที่มนุษย์จะสามารถแบ่งปันการรับรู้โลกร่วมกันได้โดยไม่จำเป็นต้องมีแต่ความเหมือน หัวใจสำคัญคือการรับรู้ว่าการบอกเล่าความบอบช้ำจากภายในนั้นบางครั้งก็ยากแสนยาก แต่ร่างกายของเราคล้ายมีลิ้นชักความทรงจำมากมายที่ถูกผนึกเอาไว้ บางครามันก็ปลดล็อคตนเองอย่างไม่ทันตั้งตัวด้วยการถูกกระตุ้นเชิงผัสสะ