ความเร็วของเมืองไม่ได้เปลี่ยนแค่พฤติกรรมของเราเท่านั้น แต่มันเปลี่ยนไปถึงความคิดและอัตลักษณ์ของเราให้หมุนไปตามความต้องการของมันเลยด้วยซ้ำ วันหยุดที่คุณควรได้พักผ่อนหรือไปหากิจกรรมใด ๆ ทำเพื่อจะผ่อนคลายจากการทำงานหนักตลอดทั้งสัปดาห์

ผมคิดว่า คำถามไม่ใช่ “พร้อมหรือไม่” แต่เป็น “เมื่อไร” จะลงมือทำมากกว่า ปัจจุบัน เราได้เห็นการพูดถึงการอยู่ร่วมกันและการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันระหว่างมนุษย์กับสิ่งต่าง ๆ ในเมืองมากขึ้น สังคมไทยเริ่มตั้งคำถามกับความสัมพันธ์ของตัวเองกับสิ่งรอบข้างที่ไม่ใช่ “มนุษย์” มากขึ้น การพูดถึงการพัฒนาเมืองโดยที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลางอาจจะ “เชย” ไปแล้ว ดังนั้น เราจึงได้เห็นการนำแนวคิดนี้ไปใช้ในกรุงเทพฯ บ้างแล้ว

เมื่อเวียดนามเหนือเข้าสู่ยุคของการสร้างชาติภายใต้อุดมการณ์สังคมนิยม ตำนานพื้นบ้านเรื่องนี้จึงถูกนำมาประกอบสร้างใหม่ผ่านภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง ต้นกร่างของอาก่วย [Cây đa chú Cuội] ในปี 1962 ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ได้ตีความตำนานนี้ใหม่ผ่านแว่นตาของการต่อสู้ทางชนชั้นตามแนวคิดสังคมนิยม

“…ชื่อของศาสตราจารย์เป็นเหมือนหน้ากากที่เปิดพื้นที่ให้ผู้ช่วยวิจัยของท่านได้แสดงความคิดของตัวเอง”

ความเร็วของเมืองไม่ได้เปลี่ยนแค่พฤติกรรมของเราเท่านั้น แต่มันเปลี่ยนไปถึงความคิดและอัตลักษณ์ของเราให้หมุนไปตามความต้องการของมันเลยด้วยซ้ำ วันหยุดที่คุณควรได้พักผ่อนหรือไปหากิจกรรมใด ๆ ทำเพื่อจะผ่อนคลายจากการทำงานหนักตลอดทั้งสัปดาห์