ภาพยนตร์ 15 ค่ำ เดือน 11 กับ ความขัดแย้งเชิงคุณค่าระหว่างความเชื่อดั้งเดิมและวิทยาศาสตร์สมัยใหม่: กรณีศึกษาปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาค
สำหรับชุมชนลุ่มน้ำโขง บั้งไฟพญานาคมิใช่เพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติ หากเป็นสัญลักษณ์ของความศักดิ์สิทธิ์ที่เชื่อมโยงผู้คนเข้ากับพระพุทธศาสนา ประเพณี และวิถีชีวิต ภาพยนตร์แสดงให้เห็นว่าศรัทธาต่อบั้งไฟพญานาคทำหน้าที่เป็น "เครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ" ของผู้คนและเป็นศูนย์กลางของความสามัคคีในชุมชนนอกจากนี้ การสืบทอดประเพณีดังกล่าวยังเป็นการธำรงรักษาอัตลักษณ์ของคนลุ่มน้ำโขงที่สืบทอดต่อกันมาหลายร้อยปีในมุมมองทางมานุษยวิทยา ความเชื่อจึงเป็นระบบความหมายที่ช่วยให้สมาชิกของชุมชนสามารถอธิบายโลก สร้างความหวัง และรักษาความต่อเนื่องของความทรงจำร่วม
อ่านต่อ
เพลงยังอยู่ แต่เราไม่เหมือนเดิม: อัสนี–วสันต์ ความทรงจำ และชีวิตที่ยังเดินต่อ
เสียงของอัสนี–วสันต์เดินทางผ่านผู้ฟังมากกว่าหนึ่งช่วงวัย ความยืนยาวนี้ไม่ได้เป็นเรื่องของศิลปินเพียงสองคน หากยังเกี่ยวข้องกับโลกของสื่อและวิธีที่ผู้คนฟังเพลงซึ่งเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกัน คำถามจึงอาจไม่ใช่เพียงว่า “ทำไมเพลงของอัสนี–วสันต์ถึงอยู่ได้นาน”
อ่านต่อ
มหาวิทยาลัย, ระบบราชการ, และความเขลาเชิงโครงสร้าง อ่านวิกฤตจินตนาการทางวิชาการผ่านเดวิด เกรเบอร์
สำหรับผม มหาวิทยาลัยไม่ควรเป็นเพียงองค์กรที่บริหารจัดการความรู้และมีผู้บริหารส่วนมากจบมาจากหลักสูตรการบริหารจัดการความรู้ หากควรเป็นพื้นที่ที่ผู้คนสามารถสร้างความรู้และความสัมพันธ์ใหม่ ๆ ร่วมกันได้ เป็นสถานที่ซึ่งนักศึกษามีสิทธิตั้งคำถามต่ออาจารย์ อาจารย์มีสิทธิวิพากษ์ผู้บริหาร และชุมชนมีสิทธิเข้ามามีส่วนร่วมในการกำหนดความหมายของพื้นที่ที่ตนเองผูกพัน
อ่านต่อ
เทศกาลกินเจเมืองตรัง: เก้าวันแห่งศรัทธา และพิธีกรรม
ตลอดระยะเวลา 9 วัน 9 คืน เทศกาลกินเจในจังหวัดตรังเป็นพื้นที่ที่ผู้คนกลับมาร่วมประกอบพิธีกรรม และสืบทอดธรรมเนียมที่ผูกพันกับชุมชนมาอย่างยาวนาน ..เทศกาลถือศีลกินเจจึงไม่ได้มีความหมายเพียงการงดเว้นเนื้อสัตว์หรือการสักการะเทพเจ้า หากยังเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ และวิถีชีวิตของผู้คนในเมืองตรัง ที่ทำให้ความเชื่อและความทรงจำของคนรุ่นก่อนสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
อ่านต่อ
“มาดาโอะ” ในวันที่เมืองไม่ปรานีคุณอีกต่อไป อะไรคือสิ่งที่คุณต้องรักษาเอาไว้?
ถึงแม้ว่ากินทามะจะเป็นมังงะตลก-แอ็กชัน หรือที่เราเรียกว่า “การ์ตูนแก๊ก” ซึ่งเน้นการสร้าง “เสียงหัวเราะ” เป็นหัวใจในการดำเนินเรื่องราว แต่เมื่อมองให้ลึกลงไป กินทามะกลับแฝงไปด้วยปรัชญาที่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นความรัก ครอบครัว การเสียสละ มิตรภาพ ความผิดหวัง และการใช้ชีวิตด้วยวิถีแห่งซามูไร จึงไม่แปลกเลยว่า ทำไมแทบทุกครั้งที่ผมกลับมาอ่านมังงะเรื่องนี้ ผมมักจะได้เรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เสมอ
อ่านต่อภาพยนตร์ 15 ค่ำ เดือน 11 กับ ความขัดแย้งเชิงคุณค่าระหว่างความเชื่อดั้งเดิมและวิทยาศาสตร์สมัยใหม่: กรณีศึกษาปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาค
สำหรับชุมชนลุ่มน้ำโขง บั้งไฟพญานาคมิใช่เพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติ หากเป็นสัญลักษณ์ของความศักดิ์สิทธิ์ที่เชื่อมโยงผู้คนเข้ากับพระพุทธศาสนา ประเพณี และวิถีชีวิต ภาพยนตร์แสดงให้เห็นว่าศรัทธาต่อบั้งไฟพญานาคทำหน้าที่เป็น "เครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ" ของผู้คนและเป็นศูนย์กลางของความสามัคคีในชุมชนนอกจากนี้ การสืบทอดประเพณีดังกล่าวยังเป็นการธำรงรักษาอัตลักษณ์ของคนลุ่มน้ำโขงที่สืบทอดต่อกันมาหลายร้อยปีในมุมมองทางมานุษยวิทยา ความเชื่อจึงเป็นระบบความหมายที่ช่วยให้สมาชิกของชุมชนสามารถอธิบายโลก สร้างความหวัง และรักษาความต่อเนื่องของความทรงจำร่วม
อ่านต่อเพลงยังอยู่ แต่เราไม่เหมือนเดิม: อัสนี–วสันต์ ความทรงจำ และชีวิตที่ยังเดินต่อ
เสียงของอัสนี–วสันต์เดินทางผ่านผู้ฟังมากกว่าหนึ่งช่วงวัย ความยืนยาวนี้ไม่ได้เป็นเรื่องของศิลปินเพียงสองคน หากยังเกี่ยวข้องกับโลกของสื่อและวิธีที่ผู้คนฟังเพลงซึ่งเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกัน คำถามจึงอาจไม่ใช่เพียงว่า “ทำไมเพลงของอัสนี–วสันต์ถึงอยู่ได้นาน”
อ่านต่อ
Latest Articles
บทความทั้งหมด
เพลงยังอยู่ แต่เราไม่เหมือนเดิม: อัสนี–วสันต์ ความทรงจำ และชีวิตที่ยังเดินต่อ
เสียงของอัสนี–วสันต์เดินทางผ่านผู้ฟังมากกว่าหนึ่งช่วงวัย ความยืนยาวนี้ไม่ได้เป็นเรื่องของศิลปินเพียงสองคน หากยังเกี่ยวข้องกับโลกของสื่อและวิธีที่ผู้คนฟังเพลงซึ่งเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกัน คำถามจึงอาจไม่ใช่เพียงว่า “ทำไมเพลงของอัสนี–วสันต์ถึงอยู่ได้นาน”
มหาวิทยาลัย, ระบบราชการ, และความเขลาเชิงโครงสร้าง อ่านวิกฤตจินตนาการทางวิชาการผ่านเดวิด เกรเบอร์
สำหรับผม มหาวิทยาลัยไม่ควรเป็นเพียงองค์กรที่บริหารจัดการความรู้และมีผู้บริหารส่วนมากจบมาจากหลักสูตรการบริหารจัดการความรู้ หากควรเป็นพื้นที่ที่ผู้คนสามารถสร้างความรู้และความสัมพันธ์ใหม่ ๆ ร่วมกันได้ เป็นสถานที่ซึ่งนักศึกษามีสิทธิตั้งคำถามต่ออาจารย์ อาจารย์มีสิทธิวิพากษ์ผู้บริหาร และชุมชนมีสิทธิเข้ามามีส่วนร่วมในการกำหนดความหมายของพื้นที่ที่ตนเองผูกพัน
เทศกาลกินเจเมืองตรัง: เก้าวันแห่งศรัทธา และพิธีกรรม
ตลอดระยะเวลา 9 วัน 9 คืน เทศกาลกินเจในจังหวัดตรังเป็นพื้นที่ที่ผู้คนกลับมาร่วมประกอบพิธีกรรม และสืบทอดธรรมเนียมที่ผูกพันกับชุมชนมาอย่างยาวนาน ..เทศกาลถือศีลกินเจจึงไม่ได้มีความหมายเพียงการงดเว้นเนื้อสัตว์หรือการสักการะเทพเจ้า หากยังเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ และวิถีชีวิตของผู้คนในเมืองตรัง ที่ทำให้ความเชื่อและความทรงจำของคนรุ่นก่อนสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
“มาดาโอะ” ในวันที่เมืองไม่ปรานีคุณอีกต่อไป อะไรคือสิ่งที่คุณต้องรักษาเอาไว้?
ถึงแม้ว่ากินทามะจะเป็นมังงะตลก-แอ็กชัน หรือที่เราเรียกว่า “การ์ตูนแก๊ก” ซึ่งเน้นการสร้าง “เสียงหัวเราะ” เป็นหัวใจในการดำเนินเรื่องราว แต่เมื่อมองให้ลึกลงไป กินทามะกลับแฝงไปด้วยปรัชญาที่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นความรัก ครอบครัว การเสียสละ มิตรภาพ ความผิดหวัง และการใช้ชีวิตด้วยวิถีแห่งซามูไร จึงไม่แปลกเลยว่า ทำไมแทบทุกครั้งที่ผมกลับมาอ่านมังงะเรื่องนี้ ผมมักจะได้เรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เสมอ
ภาพยนตร์ 15 ค่ำ เดือน 11 กับ ความขัดแย้งเชิงคุณค่าระหว่างความเชื่อดั้งเดิมและวิทยาศาสตร์สมัยใหม่: กรณีศึกษาปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาค
สำหรับชุมชนลุ่มน้ำโขง บั้งไฟพญานาคมิใช่เพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติ หากเป็นสัญลักษณ์ของความศักดิ์สิทธิ์ที่เชื่อมโยงผู้คนเข้ากับพระพุทธศาสนา ประเพณี และวิถีชีวิต ภาพยนตร์แสดงให้เห็นว่าศรัทธาต่อบั้งไฟพญานาคทำหน้าที่เป็น "เครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ" ของผู้คนและเป็นศูนย์กลางของความสามัคคีในชุมชนนอกจากนี้ การสืบทอดประเพณีดังกล่าวยังเป็นการธำรงรักษาอัตลักษณ์ของคนลุ่มน้ำโขงที่สืบทอดต่อกันมาหลายร้อยปีในมุมมองทางมานุษยวิทยา ความเชื่อจึงเป็นระบบความหมายที่ช่วยให้สมาชิกของชุมชนสามารถอธิบายโลก สร้างความหวัง และรักษาความต่อเนื่องของความทรงจำร่วม
บุญสารทเดือนสิบที่วัดเสมาเมือง นครศรีธรรมราช
“ประเพณีบุญสารทเดือนสิบ” คือประเพณีทำบุญอุทิศให้บรรพบุรุษที่ล่วงลับของไทยพุทธถิ่นใต้ ถือเป็นงานบุญใหญ่ประจำปี...โดยมีความเชื่อว่าวิญญาณบรรพบุรุษได้รับการปลดปล่อยให้กลับมาเยี่ยมลูกหลานเป็นเวลา 15 วัน ในวันแรม 1 ค่ำ เรียกว่า “วันรับตายาย”
ทบทวนสิทธิที่จะมีส่วนร่วมในเมือง (The Right to the City) ในวันที่สังคมเมืองไม่ได้มีแค่เรา (คน) แต่เต็มไปด้วยหมา แมว ต้นไม้ ใบหญ้า และสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ผมคิดว่า คำถามไม่ใช่ “พร้อมหรือไม่” แต่เป็น “เมื่อไร” จะลงมือทำมากกว่า ปัจจุบัน เราได้เห็นการพูดถึงการอยู่ร่วมกันและการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันระหว่างมนุษย์กับสิ่งต่าง ๆ ในเมืองมากขึ้น สังคมไทยเริ่มตั้งคำถามกับความสัมพันธ์ของตัวเองกับสิ่งรอบข้างที่ไม่ใช่ “มนุษย์” มากขึ้น การพูดถึงการพัฒนาเมืองโดยที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลางอาจจะ “เชย” ไปแล้ว ดังนั้น เราจึงได้เห็นการนำแนวคิดนี้ไปใช้ในกรุงเทพฯ บ้างแล้ว
จากตำนานพื้นบ้านเวียดนามสู่นักบินอวกาศชาวเอเชียคนแรก: การสร้างชาติผ่านตำนานท้องถิ่นและเทคโนโลยีอวกาศของโลกสังคมนิยม
เมื่อเวียดนามเหนือเข้าสู่ยุคของการสร้างชาติภายใต้อุดมการณ์สังคมนิยม ตำนานพื้นบ้านเรื่องนี้จึงถูกนำมาประกอบสร้างใหม่ผ่านภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง ต้นกร่างของอาก่วย [Cây đa chú Cuội] ในปี 1962 ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ได้ตีความตำนานนี้ใหม่ผ่านแว่นตาของการต่อสู้ทางชนชั้นตามแนวคิดสังคมนิยม
แด่ศาสตราจารย์: หน้ากากทางวิชาการและบทคัดย่อทั้งหก
“…ชื่อของศาสตราจารย์เป็นเหมือนหน้ากากที่เปิดพื้นที่ให้ผู้ช่วยวิจัยของท่านได้แสดงความคิดของตัวเอง”