“อย่าคุ้ยป่น” เรื่องเล่าความลำเค็ญของชาวนาอีสานผ่านสำรับข้าวเหนียว
เรื่องราวของป่นเป็นเสมือนเรื่องเล่าย้อนรอยถึงความลำเค็ญที่บรรพบุรุษชาวอีสานเล่าสืบทอดต่อให้ลูกหลานฟัง เหมือนปลาทูเค็มแขวนของชาวจีนโพ้นทะเล
อ่านต่อ
ทบทวนสิทธิที่จะมีส่วนร่วมในเมือง (The Right to the City) ในวันที่สังคมเมืองไม่ได้มีแค่เรา (คน) แต่เต็มไปด้วยหมา แมว ต้นไม้ ใบหญ้า และสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ผมคิดว่า คำถามไม่ใช่ “พร้อมหรือไม่” แต่เป็น “เมื่อไร” จะลงมือทำมากกว่า ปัจจุบัน เราได้เห็นการพูดถึงการอยู่ร่วมกันและการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันระหว่างมนุษย์กับสิ่งต่าง ๆ ในเมืองมากขึ้น สังคมไทยเริ่มตั้งคำถามกับความสัมพันธ์ของตัวเองกับสิ่งรอบข้างที่ไม่ใช่ “มนุษย์” มากขึ้น การพูดถึงการพัฒนาเมืองโดยที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลางอาจจะ “เชย” ไปแล้ว ดังนั้น เราจึงได้เห็นการนำแนวคิดนี้ไปใช้ในกรุงเทพฯ บ้างแล้ว
อ่านต่อ
จากตำนานพื้นบ้านเวียดนามสู่นักบินอวกาศชาวเอเชียคนแรก: การสร้างชาติผ่านตำนานท้องถิ่นและเทคโนโลยีอวกาศของโลกสังคมนิยม
เมื่อเวียดนามเหนือเข้าสู่ยุคของการสร้างชาติภายใต้อุดมการณ์สังคมนิยม ตำนานพื้นบ้านเรื่องนี้จึงถูกนำมาประกอบสร้างใหม่ผ่านภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง ต้นกร่างของอาก่วย [Cây đa chú Cuội] ในปี 1962 ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ได้ตีความตำนานนี้ใหม่ผ่านแว่นตาของการต่อสู้ทางชนชั้นตามแนวคิดสังคมนิยม
อ่านต่อ
แด่ศาสตราจารย์: หน้ากากทางวิชาการและบทคัดย่อทั้งหก
“…ชื่อของศาสตราจารย์เป็นเหมือนหน้ากากที่เปิดพื้นที่ให้ผู้ช่วยวิจัยของท่านได้แสดงความคิดของตัวเอง”
อ่านต่อ
ทำไมเราถึงรู้สึกว่าเวลาในชีวิตของเรามีไม่พอ? เมื่อสังคมเมืองทำให้เราต้องเร่งจังหวะชีวิตของตัวเอง
ความเร็วของเมืองไม่ได้เปลี่ยนแค่พฤติกรรมของเราเท่านั้น แต่มันเปลี่ยนไปถึงความคิดและอัตลักษณ์ของเราให้หมุนไปตามความต้องการของมันเลยด้วยซ้ำ วันหยุดที่คุณควรได้พักผ่อนหรือไปหากิจกรรมใด ๆ ทำเพื่อจะผ่อนคลายจากการทำงานหนักตลอดทั้งสัปดาห์
อ่านต่อ“อย่าคุ้ยป่น” เรื่องเล่าความลำเค็ญของชาวนาอีสานผ่านสำรับข้าวเหนียว
เรื่องราวของป่นเป็นเสมือนเรื่องเล่าย้อนรอยถึงความลำเค็ญที่บรรพบุรุษชาวอีสานเล่าสืบทอดต่อให้ลูกหลานฟัง เหมือนปลาทูเค็มแขวนของชาวจีนโพ้นทะเล
อ่านต่อทบทวนสิทธิที่จะมีส่วนร่วมในเมือง (The Right to the City) ในวันที่สังคมเมืองไม่ได้มีแค่เรา (คน) แต่เต็มไปด้วยหมา แมว ต้นไม้ ใบหญ้า และสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ผมคิดว่า คำถามไม่ใช่ “พร้อมหรือไม่” แต่เป็น “เมื่อไร” จะลงมือทำมากกว่า ปัจจุบัน เราได้เห็นการพูดถึงการอยู่ร่วมกันและการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันระหว่างมนุษย์กับสิ่งต่าง ๆ ในเมืองมากขึ้น สังคมไทยเริ่มตั้งคำถามกับความสัมพันธ์ของตัวเองกับสิ่งรอบข้างที่ไม่ใช่ “มนุษย์” มากขึ้น การพูดถึงการพัฒนาเมืองโดยที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลางอาจจะ “เชย” ไปแล้ว ดังนั้น เราจึงได้เห็นการนำแนวคิดนี้ไปใช้ในกรุงเทพฯ บ้างแล้ว
อ่านต่อ
Latest Articles
บทความทั้งหมด
ทบทวนสิทธิที่จะมีส่วนร่วมในเมือง (The Right to the City) ในวันที่สังคมเมืองไม่ได้มีแค่เรา (คน) แต่เต็มไปด้วยหมา แมว ต้นไม้ ใบหญ้า และสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ผมคิดว่า คำถามไม่ใช่ “พร้อมหรือไม่” แต่เป็น “เมื่อไร” จะลงมือทำมากกว่า ปัจจุบัน เราได้เห็นการพูดถึงการอยู่ร่วมกันและการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันระหว่างมนุษย์กับสิ่งต่าง ๆ ในเมืองมากขึ้น สังคมไทยเริ่มตั้งคำถามกับความสัมพันธ์ของตัวเองกับสิ่งรอบข้างที่ไม่ใช่ “มนุษย์” มากขึ้น การพูดถึงการพัฒนาเมืองโดยที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลางอาจจะ “เชย” ไปแล้ว ดังนั้น เราจึงได้เห็นการนำแนวคิดนี้ไปใช้ในกรุงเทพฯ บ้างแล้ว
จากตำนานพื้นบ้านเวียดนามสู่นักบินอวกาศชาวเอเชียคนแรก: การสร้างชาติผ่านตำนานท้องถิ่นและเทคโนโลยีอวกาศของโลกสังคมนิยม
เมื่อเวียดนามเหนือเข้าสู่ยุคของการสร้างชาติภายใต้อุดมการณ์สังคมนิยม ตำนานพื้นบ้านเรื่องนี้จึงถูกนำมาประกอบสร้างใหม่ผ่านภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง ต้นกร่างของอาก่วย [Cây đa chú Cuội] ในปี 1962 ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ได้ตีความตำนานนี้ใหม่ผ่านแว่นตาของการต่อสู้ทางชนชั้นตามแนวคิดสังคมนิยม
แด่ศาสตราจารย์: หน้ากากทางวิชาการและบทคัดย่อทั้งหก
“…ชื่อของศาสตราจารย์เป็นเหมือนหน้ากากที่เปิดพื้นที่ให้ผู้ช่วยวิจัยของท่านได้แสดงความคิดของตัวเอง”
ทำไมเราถึงรู้สึกว่าเวลาในชีวิตของเรามีไม่พอ? เมื่อสังคมเมืองทำให้เราต้องเร่งจังหวะชีวิตของตัวเอง
ความเร็วของเมืองไม่ได้เปลี่ยนแค่พฤติกรรมของเราเท่านั้น แต่มันเปลี่ยนไปถึงความคิดและอัตลักษณ์ของเราให้หมุนไปตามความต้องการของมันเลยด้วยซ้ำ วันหยุดที่คุณควรได้พักผ่อนหรือไปหากิจกรรมใด ๆ ทำเพื่อจะผ่อนคลายจากการทำงานหนักตลอดทั้งสัปดาห์
“อย่าคุ้ยป่น” เรื่องเล่าความลำเค็ญของชาวนาอีสานผ่านสำรับข้าวเหนียว
เรื่องราวของป่นเป็นเสมือนเรื่องเล่าย้อนรอยถึงความลำเค็ญที่บรรพบุรุษชาวอีสานเล่าสืบทอดต่อให้ลูกหลานฟัง เหมือนปลาทูเค็มแขวนของชาวจีนโพ้นทะเล
เปิดพัทยามุมใหม่ เมื่อเมืองท่องเที่ยวไม่ได้มีแค่แสงสี
การเดินทางมาเยือนพัทยาในวันนี้จึงไม่ใช่เพียงการมาพักผ่อนริมทะเลหรือสนุกสนานกับแสงสี แต่คือการได้สัมผัสกับฉากหลังของภาพยนตร์เรื่องโปรดดื่มด่ำกับงานศิลปะบนจอผ้าใบริมชายหาดและย้อนเวลากลับไปสำรวจร่องรอยวัฒนธรรมที่ซ่อนอยู่ พัทยากำลังเล่าเรื่องราวบทใหม่ที่ลึกซึ้งหลากหลาย และรอคอยให้ทุกคนมาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของฉากประทับใจในเมืองแห่งนี้
ระหว่างทางไปรับลูก
บางที มิตรภาพบางชนิด ไม่ต้องการชื่อ ไม่ต้องการอนาคต ไม่ต้องการแม้แต่การพบกันอีก
One day trip บางกะเจ้าฝั่งทิศใต้
สำหรับใครที่อยากมาบางกะเจ้าควรมีสถานที่ท่องเที่ยวในใจมาก่อน เนื่องจากปัจจุบันมีแหล่งท่องเที่ยวและกิจกรรมให้ทำเยอะมาก เวลาแค่หนึ่งวันเก็บไม่ครบแน่นอน
คลองแสนแสบกับความเปลี่ยนแปลงในนิทรรศการ Dialogue with the Sereneness Part 1-1.5 : The Canal and Canal in Gold
ผลงานศิลปะชุด Dialogue with the Sereneness Part 1-1.5 : The Canal and Canal in Gold จึงสร้างบทสนทนาที่มากไปกว่าการไปชมผลงานศิลปะเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงของคลองแสนแสบ แต่ผลงานแต่ละชิ้นกำลังพาผู้ชมเข้าสู่กระบวนการคอลลาจ การปะติดปะต่อ Sense of Place ในมิติต่าง ๆ ตามประสบการณ์การรับรู้และมุมมองของแต่ละคน สำหรับผู้เขียนจึงรู้สึกเชื่อมโยงได้อย่างไม่ยาก ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึก ความเชื่อ ประวัติศาสตร์และเรื่องเล่า ผู้คนในชุมชนทั้งผู้อยู่ในชุมชนแต่แรกเริ่มที่อยู่กันมาหลายรุ่น ผู้เข้ามาอยู่ใหม่อย่างชาวต่างชาติ เช่น ชาวพม่า ชาวอินเดีย ชาวจีน คนขาวจากตะวันตก และภูมิทัศน์ ฯลฯ